افزایش جهانی درجه حرارت اقیانوس ها | قسمت اعظم حیات روی زمین را تهدید می کند & | بیماری

: افزایش جهانی درجه گرما اقیانوسا ، قسمت بزرگ زندگی روی زمین رو تهدید می کنه

یافته های تحقیقات نوین نشون داده با افزایش جهانی درجه گرما اقیانوسا، تعداد فیتوپلانکتونایی (Phytoplankton) که حلقه اصلی زنجیره غذایی اقیانوسی هستن نسبت به سال ۱۹۵۰ در حدود ۴۰ کم شده. قسمت بزرگ زندگی روی زمین وابسته به پلانکتونهای بسیار کوچیک گیاهیه.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  فیتوپلانکتونا (Phytoplankton) دسته ای از پلانکتونا هستن که قادر به خودپروردگی هستن. بیشتر این موجودات بسیار ریز هستن و با چشم غیر مسلح دیده نمی شن اما اگه تعداد بسیار خیلی از اونا در آب تجمع دارا باشن ممکنه رنگ آب رو سبز (به خاطر داشتن کلروفیل) یا به رنگهای دیگه کنن و گاه منتهی به بروز پدیده شکوفایی جلبکی یا کشن سرخ شن.

پلانکتونها هر گونه تودهٔ جانداران ساکن لجه (لایه های آب اقیانوس) اقیانوس یا آب شیرین هستن پس دسته ای از جانداران هستن که براساس ویژگی زیست بومی شون طبقه بندی شدن نه ویژگی ژنتیکی و یا تاکسونومی شون.

فیتوپلانکتونا شاخه ای از جلبکا هستن که در آب شناورند. این موجودات تولیدکنندگان اولیه در پیکرهای آبی هستن. فیتوپلانکتونا غذای زئوپلانکتونا رو تشکیل میدن.

تحقیقات جدیدی نشون میده که جمعیت فیتوپلانکتونها از سال ۱۹۵۰ بطور زیادی کم شده براساس این گزارش حلقه ریشه ای زنجیره غذایی اقیانوسی رو به کاهش گذاشته و گرمای جهانی دلیل اصلی این رویداده.

کلا طی سالهای ۱۸۹۹ تا ۲۰۰۸ هر ساله یه درصد از میانگین جهانی جمعیت فیتوپلانکتونها، ارگانیزمهای گیاه مانند میکروسکوپی سطح آب اقیانوسها کم شده این نشون میده اندازه کاهش این جانداران بین سالهای ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۸ حدود ۴۰ درصد بوده.

به گفته محققان، کاهش فیتوپلانکتونها علاوه بر تخریب زنجیره غذایی دریایی، توانایی اقیانوسا در جذب دی اکسید کربنی که از راه سوختای زغال سنگ، نفت و گاز وارد اتمسفر می شه رو کم می کنه.

فیتوپلانکتون از نور خورشید واسه تبدیل دی اکسید کربن به اکسیژن و بعد به قند استفاده می کنه این قند عامل موثری در ادامه پیدا کردن زندگی فیتوپلانکتونهاییه که خود منبع غذایی موجودات دیگه هستن.

براساس بعضی از محاسبات نصف فعالیتهای فتوسنتزی سیاره زمین رو دوش فیتوپلانکتونهاه.

به گفته محققان دانشگاه “دالهوسی” از بین عوامل موثر در کاهش فیتوپلانکتونها افزایش درجه گرما سطح آب دریا اصلی ترین عامل هستش.

محققان به مدت سه سال اطلاعات تاریخی اقیانوس شناسی که با به کار گیری ابزاری ابتدایی به نام Secchi جمع آوری شده بود رو با همدیگه ترکیب کردن.

این وسیله یه صفحه مشکی و سفید بود و در عمقی از آب قرار می گرفت تا از سطح آب قابل مشاهده نباشه.

این روش ۱۵۰ ساله در اقیانوس باز در تخمین تراکم فیتوپلانکتونهای سطح یا تقریبا سطح آب کارکرد موفقیت آمیزی از خود نشون داده بود به گفته محققان، یافته های این روش با تصاویر ماهواره ای که به روشای مدرن تر به ثبت رسیدن مطابقت داره.

در آخر تلاش محققان ۴۴۵ هزار عدد و رقم رو از دوره ای ۱۰۰ ساله از جمعیت فیتوپلانکتونها به دنبال داشت.

محققان پس از تقسیم بندی نقشه دریایی به ۱۰ ناحیه جور واجور علاوه بر تغییرات منطقه ای متوجه تغییرات هرساله جمعیت فیتوپلانکتونها شدن.

در واقع گرم شدن سطح آبها مانند لایه ای محافظ از ترکیب آبهای غنی از مواد غذایی اعماق دریا با آبهای سطح دریا، یعنی محل زندگی این موجودات کوچیک جلوگیری کرده و در آخر فیتوپلانکتونها رو در دریافت مواد غذایی با مشکل مواجه می کنه که این اتفاق منتهی به کاهش تعداد اونا می شه.

یافته های این تحقیق در نشریه نیچر منتشر شده .

.

منبع :

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *